Erti

opowiem ci o naszych gruzińskich posiłkach w trasie śniadania jemy w miejscu, w którym spędziliśmy noc. wyprawy są objazdowe, eo ipso, bardzo często nocujemy w różnych regionach Gruzji - każdy region, każda wioska, a nawet każda rodzina, mają swoje, przekazywane z pokolenia na pokolenie, sekrety. unikamy hoteli, które serwują śniadania europejskie oraz tych, prowadzonych przez Rosjan. hitem jest nasz rodzinny hotel w Kutaisi, który prowadzi gospodyni z Abchazji, terenu, na który nie mamy wstępu - kuchnia znana z aromatycznych wypieków i słodkości hardlevel. ogólnie, najciekawsze śniadania znajdujemy zwykle w guesthousach, domowe, tradycyjne, proste, jemy to, co domownicy jedzą do porannej kawy. kawa, oczywiście z tygielka, turkuli. w regionie Racha dominuje owsianka, muesli, owoce, ciastka. w Mestii chaczapuri i kubdari. w Kutaisi spotkać można ziemniaki, omlety, parówki, sery, kluski z mlekiem, pizzę, chaczapuri, bliny, kaszę. w Tbilisi śniadania najczęściej w postaci szwedzkiego bufe...

  Na szczęście głównie nocami – mamy czerwiec. Kanion Okatse nadal nieczynny i oby nie był, jak Gelati, w wiecznym remoncie. Wezbrane rzeki utrudniają korzystanie z atrakcji turystycznych, za to wrażenia estetyczne na sześć z plusem. Wartkie rzeki, silne wodospady, okazałe jeziora i zieleń, wszechobecna zieleń. Będzie jeszcze chwilę, zanim ziemia zacznie się wysuszać w lipcu, zanim zacznie pękać w sierpniu, aż zagoszczą żółcie i sepia. Podczas gdy nasze grupy zwiedzają Kachetię, trwają prace na drodze do Omalo, i kilku innych w różnych rejonach, zalanych przez cieki. Kto już z nami był w poprzednim miesiącu lub analogicznych okresach poprzedniego sezonu, wie, jak niebezpieczne bywają przejazdy, kiedy kamyki, kamienie, głazy i fragmenty skał ślizgają się z gór, spływają , odpadają z nawisów. W rezerwatach nikt tego nie rusza i najczęściej na trasie musimy sobie radzić sami. Dlatego właśnie niezmiernie ważne jest przygotowanie kierowcy i organizacja. Nawet kiedy mapa zawiedzie jest k...